Της Μ. Παπαδοπούλου
Μπαίνουμε Σάββατο βράδυ στον Αυλητή και το κλίμα είναι ήδη πολύ ζεστό και πολύ φιλικό. Ηθοποιοί, συγγραφείς, φωτογράφοι, φίλοι και απλοί θεατές πλαισίωσαν αυτήν την -χωρίς υπερβολές- υπέροχη πρεμιέρα. Το σκηνικό διαφορετικό από πέρσι, ο Σόπεν επίσης. Κι ένα τρίτο πρόσωπο έκπληξη. Πραγματική έκπληξη!
Δε θα ξεκινήσω από το έργο, γιατί λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει κάτι γι' αυτό. Θα πω για τις ερμηνείες που ήταν και οι τρεις ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ και που δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από κανέναν. Ο Ιάκωβος Λέδερμαν (Α. Καλομοιράκης) τα 'σπασε -νομίζω ό,τι καλύτερο σε σχέση με αυτά, που έχω ως τώρα δει-, ο Σόπεν (Μ. Φραγκιαδάκης) εξαιρετικά κομψός και συγκινητικός, με χιουμοριστικές εναλλαγές, που κρατούσαν το ενδιαφέρον σε υψηλό επίπεδο και τέλος αυτή η ρημάδα ανέραστη τραπεζικός (Κωνσταντίνα Αλεφαντινού), η οποία έπαιξε για 3 λεπτά στο έργο και κυριολεκτικά έλαμψε! Δε σχολιάζω το γεγονός, ότι στο φινάλε όλο το θέατρο έκλαιγε.
Το έργο έδωσε πολλά να σκεφτούμε αναφορικά με τη ζωή μας, την οποία ζούμε και δε ζούμε. Που την αφήνουμε να χάνεται και τρέχουμε τελευταία στιγμή να την προλάβουμε αλλά είναι αργά. Αυτό πραγματευόταν κι ο τελευταίος μονόλογος του Λέδερμαν, ο οποίος πέφτωντας στο πεζοδρόμιο φώναξε -σπάραξε- ΒΟΗΘΕΙΑ! Και τότε το κοινό αφέθηκε σε ένα δυνατό χειροκρότημα που διήρκησε... πολύ!
Είναι μια παράσταση, που δεν πρέπει να χάσει κανείς γι' αυτο σπεύσατε! Για 6 Σάββατα ακόμα στον Αυλητή!
Φωτογραφίες: Joanna Skiftou
Μπαίνουμε Σάββατο βράδυ στον Αυλητή και το κλίμα είναι ήδη πολύ ζεστό και πολύ φιλικό. Ηθοποιοί, συγγραφείς, φωτογράφοι, φίλοι και απλοί θεατές πλαισίωσαν αυτήν την -χωρίς υπερβολές- υπέροχη πρεμιέρα. Το σκηνικό διαφορετικό από πέρσι, ο Σόπεν επίσης. Κι ένα τρίτο πρόσωπο έκπληξη. Πραγματική έκπληξη!
Δε θα ξεκινήσω από το έργο, γιατί λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει κάτι γι' αυτό. Θα πω για τις ερμηνείες που ήταν και οι τρεις ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ και που δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από κανέναν. Ο Ιάκωβος Λέδερμαν (Α. Καλομοιράκης) τα 'σπασε -νομίζω ό,τι καλύτερο σε σχέση με αυτά, που έχω ως τώρα δει-, ο Σόπεν (Μ. Φραγκιαδάκης) εξαιρετικά κομψός και συγκινητικός, με χιουμοριστικές εναλλαγές, που κρατούσαν το ενδιαφέρον σε υψηλό επίπεδο και τέλος αυτή η ρημάδα ανέραστη τραπεζικός (Κωνσταντίνα Αλεφαντινού), η οποία έπαιξε για 3 λεπτά στο έργο και κυριολεκτικά έλαμψε! Δε σχολιάζω το γεγονός, ότι στο φινάλε όλο το θέατρο έκλαιγε.
Το έργο έδωσε πολλά να σκεφτούμε αναφορικά με τη ζωή μας, την οποία ζούμε και δε ζούμε. Που την αφήνουμε να χάνεται και τρέχουμε τελευταία στιγμή να την προλάβουμε αλλά είναι αργά. Αυτό πραγματευόταν κι ο τελευταίος μονόλογος του Λέδερμαν, ο οποίος πέφτωντας στο πεζοδρόμιο φώναξε -σπάραξε- ΒΟΗΘΕΙΑ! Και τότε το κοινό αφέθηκε σε ένα δυνατό χειροκρότημα που διήρκησε... πολύ!
Είναι μια παράσταση, που δεν πρέπει να χάσει κανείς γι' αυτο σπεύσατε! Για 6 Σάββατα ακόμα στον Αυλητή!
